“koronawirus”, a umowa z biurem turystycznym – czy można odstąpić od umowy i żądać zwrotu pieniędzy?

Witam serdecznie,

dziś postaram się pomóc prawnie osobom, które zawarły umowę z biurem turystycznym o świadczenia usług turystycznych, ale nie mogą z nich skorzystać, z uwagi na związany z “koronawirusem” obowiązujący stan epidemiologiczny na skali międzynarodowej.

No właśnie moi Drodzy, co byście zrobili w takiej sytuacji? Co zrobiliście? Może jeszcze nie podjęliście decyzji?

Ja dziś mam rozwiązanie, które zwięźle dla Was opracowałem.

Na wstępie trzeba zwrócić uwagę, że aktem prawnym regulującym stosunki świadczeń usług turystycznych jest m.in. ustawa z dnia 24 listopada 2017r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (dalej: “ustawa turystyczna”). Ustawa ta obejmuje swoją regulacją m.in. okoliczności odstąpienia od umowy o świadczenie usług turystycznych wymieniając poszczególne przesłanki, które w przypadku ich ziszczenia się uzasadniają takie przedsięwzięcie.

 

PRZESŁANKI ODSTĄPIENIA OD UMOWY O ŚWIADCZENIE TURYSTYCZNE

W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, iż zamierzając domagać się zwrotu pieniędzy od biura turystycznego, potrzebujemy najpierw odstąpić od umowy, gdyż tylko taka czynność prawna pozwoli nam osiągnąć zamierzony rezultat, a dopiero po jej skutecznym dokonaniu możemy domagać się zwrotu pieniędzy.

Z uwagi na to, że my chcemy “zrezygnować” z umowy turystycznej z powodu zagrożenia zarażenia “koronawirusem”, będzie nas interesować  art. 47 ust. 4  ww. ustawy. Zgodnie z jego treścią: “podróżny może odstąpić od umowy o udział w imprezie turystycznej przed rozpoczęciem imprezy turystycznej bez ponoszenia opłat za odstąpienie w przypadku wystąpienia „nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności występujących w miejscu docelowym lub jego najbliższym sąsiedztwie, które maja znaczący wpływ na realizację imprezy turystycznej lub przewóz podróżnych do miejsca docelowego”.

Co ważne w dalszej treści przepisu Ustawodawca dodaje, że w przypadku odstąpienia od umowy na podstawie ww. przesłanek, podróżnemu będzie przysługiwać roszczenie o zwrot pełnych wpłat dokonanych tytułem świadczenia turystycznego, przy czym zwrot tych należności zgodnie z art. 47 ust. 6 ustawy turystycznej  powinien nastąpić bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie nie później niż w ciągu 14 dni od odstąpienia od umowy o udział w imprezie turystycznej.

 

CZY STAN EPIDEMIOLOGICZNY SARS-CoV – 2 (“koronawirus”) UZASADNIA ODSTĄPIENIE OD UMOWY I ŻĄDANIE ZWROTU PIENIĘDZY OD BIURA PODRÓŻY?

Należy zauważyć, że zawarte w art. 47 ust. 4 ustawy turystycznej przesłanki całkowicie uzasadniają odstąpienie od umowy o świadczenie usług turystycznych i żądanie od biura podróży zwrotu uiszczonych należności.

Zważyć należy przede wszystkim iż w art. 4 pkt 15 ustawy turystycznej ustawodawca określił definicję legalną pojęcia „nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności” (przesłanek wymienionych w art. 47 ust 4.), wskazując, iż przez takie okoliczności należy rozumieć „sytuację pozostającą poza kontrolą strony powołującej się na taką sytuację, której skutków nie można było uniknąć, nawet gdyby podjęto wszelkie rozsądne działania”. Ustawodawca zatem przyjął możliwość odstąpienia od umowy o świadczenie usług turystycznych z obowiązkiem zwrotu pełnego uiszczonego jej tytułem świadczenia w okolicznościach zaistnienia tzw. siły wyższej występującej losowo, niezależnie od woli stron umowy.

Co istotne, wprowadzenie przez krajową władzę ustawodawczą cytowanego art. 47 ustawy turystycznej do polskiego porządku prawnego było efektem implementacji wydanej przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej dyrektywy o nr 2015/2302 z dnia 25 listopada 2015r. w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych, zmieniająca rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE oraz uchylająca dyrektywę Rady 90/314/EWG.

Ma to o tyle kluczowe znaczenie, iż w motywie 31 preambuły do ww. dyrektywy wyszczególniono w otwartym katalogu okoliczności, obejmujące „nieuniknione i nadzwyczajne okoliczności” o których mowa w przepisie art. 47 ust. 4 ustawy turystycznej. Jak wynika z treści tej dyrektywy takie sytuacje mogą obejmować w szczególności: „działania wojenne, inne poważne problemy związane z bezpieczeństwem, takie jak terroryzm, znaczące zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, takie jak wybuch epidemii poważnej choroby w docelowym miejscu podróży lub katastrofy naturalne, takie jak powodzie lub trzęsienia ziemi, lub warunki pogodowe uniemożliwiające bezpieczną podróż do miejsca docelowego uzgodnionego w umowie o udział w imprezie turystycznej” (motyw 31 preambuły dyrektywy 2015/2302).

Kierując się zatem powyższymi przesłankami z całą stanowczością stwierdzić trzeba, iż obowiązujący m.in. na terenie Polski stan epidemiologiczny odpowiada przesłankom wyartykułowanym w przepisie art. 47 ust 4 ustawy turystycznej, a zatem stanowi on całkowitą podstawę do odstąpienia od zawartej umowy o świadczenie turystyczne, a także do żądania całości zwrotu uiszczonej biurowi turystycznemu kwoty.

 

JAK ODZYSKAĆ PIENIĄDZE?

Wszystko co należy zrobić to złożyć na podstawie ww. przepisów pisemne oświadczenie o odstąpieniu od umowy i zażądać zwrotu uiszczonych pieniędzy tytułem będących przedmiotem umowy świadczeń turystycznych. Obu czynności można dokonać w ramach jednego pisma. Tytułem przypomnienia nadmienić trzeba, że biuro turystyczne powinno zwrócić nam pieniądze w ciągu 14 dni od odstąpienia od umowy. Należy pilnować tych terminów i ewentualnie po ich przekroczeniu wystąpić niezwłocznie na drogę postępowania sądowego, ponieważ w związku z obecną sytuacją epidemiologiczną istnieje uzasadniona i realna obawa, że biura turystyczne mogą się stać wkrótce niewypłacalne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *